نشست تخصصی پیشنشست همایش ملی «رسالت زن مسلمان در دنیای معاصر» با محوریت بررسی مقاله «تبیین کنشگری سیاسی و علمی زن مسلمان در جامعه» برگزار شد.
در این نشست، مقاله پژوهشی با عنوان «تبیین کنشگری سیاسی و علمی زن مسلمان در جامعه، با تأکید بر بیانات رهبر شهید» به قلم حجت الاسلام محمد علی علیپور محور بحث و تبادل نظر قرار گرفت.
در ابتدای نشست،حجت الاسلام علیپور، به تبیین جایگاه راهبردی مسئله «زن» در دنیای معاصر پرداخت و تأکید کرد:« امروز جایگاه زن صرفاً یک موضوع جنسیتی نیست، بلکه مسئلهای در باب هویت، خانواده، عدالت و آینده تمدن بشری است.»
حجت الاسلام علیپور با بیان تطور روش شناختی در ادبیات جهانی دو روایت افراطی از زن را چنین مطرح کرد: یک روایت انزواگرایانه از زن، که نیمی از ظرفیتهای جامعه را از میدان سازندگی دور نگاه میدارد و روایت غربی و سرمایهداری که زن را به ابزار لذت، تبلیغات و مصرف تقلیل داده و بنیان خانواده را هدف گرفته است.
وی در نقطه مقابل این دو، به«الگوی سوم زن مسلمان» اشاره کرد که میان حضور فعال اجتماعی و عفاف، کرامت و هویت زنانه جمع میکند.
علیپور با بررسی نقش کنشگری سیاسی زنان، حضور آنان در پیروزی انقلاب اسلامی و دفاع مقدس را یک نقش بیبدیل و تعیینکننده دانسته و با استناد به مبانی اسلامی جایگاه زنان، مشارکت سیاسی را حقی مدنی و مشروع عنوان کرد.
وی با ارائه الگوهای عینی مقاومت و مدیریت، نظیر شهیده «مرضیه دباغ»، الگویی بی نظیر از زن مسلمانِ مدیر، فرمانده استراتژیک،مجاهدی مقاوم و در طراز تمدن اسلامی معرفی کرد و این الگو را گواهی بر حقیقت جایگاه زن مسلمان دانست.
محور دوم این نشست، به بررسی رسالت علمی و معرفتی بانوان اختصاص داشت. تأکید بر واجب بودن علمآموزی برای زن و مرد، گسترش نهادهای آموزشی (دانشگاه و حوزه)، و رشد چشمگیر آثار علمی بانوان در تاریخ انقلاب اسلامی، نشاندهنده تحقق فصل نوینی از تولید علم توسط زنان است.
بر اساس بیانات رهبر شهید، عمده کارِ اندیشهورزی و حل مسائل راهبردی در حوزههای اقتصاد، برنامهریزی و سازندگی را باید خود بانوان به انجام برسانند.
در بخش پایانی نشست نیز چنین جمعبندی شد: رسالت زن مسلمان، امری تمدنی است و این کنشگری باید از موضع «تهاجم فکری» و با اتکا به مبانی اصیل دینی بازتعریف شود. تکلیف مندی زنان در بستر شریعت، صیانت از کرامت زن است، حجاب مانع کنش نیست، بلکه بستر استقلال هویتی و امنیت اجتماعی زن را فراهم میکند.
تنها الگوی مطلوب برای حرکت در مسیری که زن را در قلههای افتخار علمی، سیاسی، خانوادگی و اجتماعی جای دهد، بیآنکه هویت اصیل او خدشهدار شود، الگوی سوم است.
